چرا لهجه به وجود می آید؟

?>

امروزه یکی از خواستهای افرادی که به فن بیان به طورحرفه ای می پردازند، رفع لهجه و تسلط به گویش تهرانی ست. و برخی اوقات داشتن لهجه موجب عدم داشتن اعتماد به نفس کافی درآنها میشود

صرف نظر از اینکه لهجه هر شخصی نشان دهنده هویت آن فرد است و هیچکس بدون هویت ریشه دار نخواهد بود، امروز در این مطلب قصد داریم به بیان نکاتی در باب صحبت کردن بدون لهجه بپردازیم. پس با ما همراه باشید.

لهجه در اثر تغییر در کشیدگی بیش از حد و یا کوتاهی بیش از حد مصوت ها، عدم تلفظ صحیح مصوت ها و صامت ها، تغییر در اعراب گذاری، اکسان گذاری نادرست و یا تغییر در محل تشکیل حروف (مخرج حروف) اتفاق می افتد.

در فن بیان وقتی در مورد تغییر لهجه صحبت می کنیم ذکر این نکته ضروری است که مقصود و منظور از آن صرفا به دست آوردن یک مهارت است برای آنکه ما بتوانیم هم با لهجه و هم بدون لهجه صحبت کنیم.

لهجه ها و گویش های مختلف یک زبان ذخائر غنی آن زبان هستند و زیبایی آن را صدچندان می کنند و این تنوع زبانی و فرهنگی دستمایه اعتلای فرهنگ کشور است.

البته صحیح تر و دقیق تر آن است که به جای آنکه بگوییم چگونه بدون لهجه صحبت کنیم بگوییم که ما چگونه می توانیم به زبان معیار صحبت کنیم.

زبان معیار زبان قشرِ متوسطِ پایتخت نشینِ دانشگاهیِ هر کشوری است که در تمامی مجامع و جلسات رسمی هر کشوری صحبت می شود.

چرا لهجه به وجود می آید؟

در دو سوی زبان معیار ما زبان ادبی و زبان عامیانه را داریم که تفاوت آن ها مربوط به نوع کلمات و ساختار مورد استفاده هر کدام از آن هاست. زبان معیار می تواند از دو جهت مورد بررسی قرار بگیرد.

هم از جهت کلماتی که در زبان معیار به کار می روند و هم از نظر تلفظ مخرج حروف و تکیه کلام و هجا که موضوع ما در این مقاله بررسی تلفظ دقیق و صحیح مخرج حروف و تکیه کلام و هجا در زبان معیار است. اساسا اینکه ما متوجه لهجه و گویش می شویم هم به جهت مقایسه آن با زبان معیار است.

تغییر لهجه

بررسی نحوه تلفظ مخرج حروف می تواند شما را با زبان معیار آشنا کند و اینکه اگر شما خواستید بدون لهجه یعنی به زبان معیار صحبت کنید می توانید با تمرین های تلفظ صحیح مخرج حروف و رعایت تکیه کلام و هجا به این مهم دست یابید.

بررسی چگونگی تلفظ و محل تشکیل حروف و همچنین انواع تکیه کلام و تکیه هجای حروف در زبان فارسی به ما این امکان را می دهد که با نحوه صحبت کردن با زبان معیار آشنا شویم.

انواع لهجه ها و گویش ها به دلیل تغییر در اکسان ها و تاکیدات کلامی و یا تغییرات در تکیه های هجا و همچنین کشیدگی یا کوتاهی بیش از حد مصوت ها ایجاد می شود.

البته در مواردی هم عدم رعایت اعراب کلمات سبب ایجاد لهجه ها و گویش های مختلف می شود. در قسمت بعدی برای تقویت فن بیان و رسیدن به فن بیان قوی و قدرتمند، به بررسی انواع صامت ها و مصوت ها و نکات مربوط به آن و تکیه هجا در زبان فارسی می پردازیم.

ترمیم لهجه

صامت

هر کلمه از تعدادی واک تشکیل شده است. به عبارت دیگر واحد صوت ملفوظ، واک است. به عنوان مثال کلمه دور(Dur) از سه واک D و u و r تشکیل شده است.

واک ها به دو دسته صامت و مصوت تقسیم می شوند.
صامت: واکی است که هنگام تلفظ آن گذرگاه هوا یا صوت، بسته یا تا حدی بسته می شود. بر همین اساس صامت ها به دو دسته انسدادی و انقباضی تقسیم می شوند.

مخرج: محل تشکیل صامت را مخرج گویند. محل انسداد و انقباص صامت ها مربوط به لب ها، دندان ها، کام، زبان و لثه می باشد.

کام: نقش اساسی در تلفظ بسیاری از صامت ها دارد.

 

مصوت ها

مصوت واکی است که با تولید صوت در حنجره و عبور بلا مانع آن از گذرگاه صوت پدید می آید.به عبارت دیگر هنگام تلفظ مصوت، هیچ یک از اندام های گفتار، گذرگاه صوت را مسدود یا تنگ نمی سازند. اما برخی از آن ها وضعیت های مختلفی به خود می گیرند که شکل مجرای دهان را تغییر می دهد و همین تغییرها علت تمایز مصوت ها از یکدیگر است.
تکیه

تکیه عبارت است از برجسته کردن آوایی قسمتی از کلام (معمولا هجا) نسبت به قسمت های دیگر همان کلام و یا در تقابل با کلام دیگر.

به عبارت دیگر وقتی کلمه یا عبارتی را تلفظ می کنیم، همه هجاهایی که در آن هست به یک درجه از وضوح و برجستگی ادا نمی شود، بلکه یک یا چند هجا برجسته تر است.

همین برجستگی خاص یکی از اجزای کلمه در یک سلسله اصوات ملفوظ، موجب می شود حدود فواصل هجاها را تشخیص بدهیم و هر یک از کلمات جمله را جداگانه ادراک کنیم. این صفت خاص بعضی از هجاها را که موجب انفکاک اجزای کلام از یکدیگر است در فارسی تکیه کلمه یا به اختصار تکیه می نامیم

هجا

هجاها که بنای شعر فارسی بر آن است از حیث کمیت دو نوع دارد که یکی را هجای بلند و یکی را هجای کوتاه می خوانیم.

حروف فارسی همگی ساکن و خاموشند(صامت) و با کمک حرکات یا حروف مصوت(صدادار) که عبارت از این شش علامت هستند ( َ ِ ُ آ اُ ای)آن ها را تلفظ می کنیم.

بر اثر به هم پیوستن حروف بی صدا و صدادار هجا به وجود می آید و آن با یک جریان صوت حاصل می گردد.

هجا در زبان فارسی عبارت است از یک رشته آوایی پیوسته است که از یک واکه و یک تا سه همخوان تشکیل می یابد. منظور از رشته آوایی پیوسته آن است که اجزای سازنده هجا طی یک فرایند تولیدی بدون مکث، تولید می گردند. واکه به منزله مرکز یا هسته یا محور هجاست و همخوان در حکم حاشیه یا دامنه آن است.

 

همراهان گرامی، میتوانید سوالات خود را در مورد این مقاله از طریق ارسال نظر از ما بپرسید تا به آنها پاسخ دهیم

***———————-***———————— *****———————–***————————- ***

شماره تماس وکسب اطلاعات از دوره های آموزشی و تهیه پکیج های غیرحضوری : 02177134897  و  09334029306

جهت عضویت در کانال تلگرامی آموزش فن بیان و استفاده از تمرینات، استاد سهیلا صادق نسب کلیک کنید کانال بیان ناب

https://t.m/BayaneNaab

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *